zondag 29 april 2018

Washington dag twee...

Vanmorgen zowaar iets langer gelegen dan gisteren. Scheelt dat we er ook echt wel een uur later ingingen dan de avond ervoor ;-)
Wederom hadden we weer lekker gegeten bij Texas Roadhouse en het plan was om nog een kaartje te leggen, maar dat ging ons niet meer lukken.
Hier eerst nog wat foto's van Georgetown van gisteren middag.....







En dan de dag van vandaag. We zaten wel een heel half uur later dan gisteren aan het ontbijt, half zeven, en wederom smaakte ook dat prima. Omdat het Uber-en ons gisteren prima bevallen was ook nu weer eentje besteld. Volgens mij had onze chauffeur net een week ofzo zijn rijbewijs want hij zat bijna met z'n voorhoofd tegen de voorruit en keek niet op of om maar tuurde alleen maar gespannen naar buiten en in zijn spiegels. Maar goed, hij reed ons weer veilig naar het beginpunt van onze planning van vandaag.
Dat was Arlington Cemetery.
We waren er weer erg vroeg maar toch was het er al behoorlijk druk! En dat niet alleen, het was ook verrot koud. Er stond een harde wind en als het zonnetje zich liet zien was het best goed te doen, maar helaas waren er ook heel veel wolken en als die voor de zon zaten was het echt bizar koud. Hoger dan 12 graden heeft de thermometer denk ik niet aangegeven.
Dan is het natuurlijk voor de voetjes erg lekker om in de stoel te zitten maar zonder dekentje wel koud ;-)
Maar er waren een paar dingen die we wilden zien dus met Jo als leider gingen we op pad.
Arlington is in één woord eigenlijk wel te vangen en dat is "overweldigend" of misschien nog beter: "indrukwekkend". Er liggen meer dan 400.000 mensen (en hun familie) begraven die of militair of anderszins hun land dienden.


















Wat ik graag wilde zien was het graf van John F. Kennedy. Daar brandt ter nagedachtenis een eeuwige vlam . Verder is het eigenlijk heel sober. Maar het maakt indruk als je daar staat.



Ook het graf van de onbekende soldaat wilden we zien, dat is een stuk groter en daar is ook de wisseling van de wacht...waar we net op tijd voor bij het graf aankwamen.

Ook hier is het vooral indrukwekkend om te zien dat men aan de vraag om de begraafplaats te respecteren allemaal voldoet.
Er liepen heel veel klassen, met kinderen in alle leeftijden, en niemand die zich misdroeg.
Ook is het er ontzettend mooi aangelegd, schitterende bloesembomen en struiken en geen vuilnis of iets op de grond.

Na een uurtje wederom een Uber besteld om ons naar het Witte Huis te rijden en daar aangekomen wilden we even gaan genieten van een bak koffie, ook om weer een beetje op te waremn. Helaas was de koffie niet te banken, maar goed, we waren wel weer op kamertemperatuur en dat is ook wat waard. Toen dus richting het Witte Huis want daar hadden we gisteren geen foto's nog van genomen.
Toen we er recht voor stonden en daar dus mee bezig waren werd opeens echt iedereen gemaand aan de kant te gaan en werd de weg afgezet met politie tape.



Wij vol verwachting wachten op wat er komen ging, zouden we dan mazzel hebben en de President, of iig de Beast voorbij zien komen?
Maar nee hoor, na een stief kwartiertje wachten werd het lint weer gewoon weggehaald. Volgens mij doet die Secret Service dat af en toe gewoon om hun saaie baantje een beetje op te leuken ;-)

Toen op weg naar het Capitool, dat was een fikse tippel dus ik was blij met m'n stoel, gelukkig kwam af en toe de zon er wel even door want het bleef koud.
Maar, als je in DC bent moet je het Capitool natuurlijk wel zien. Het is vooral ook gaaf omdat je het herkent van films en series maar in het echt is het nog net even een paar tandjes grootser.





Inmiddels was het al lang lunch-tijd, maar er was niet echt wat te bekennen in de buurt dus we besloten om dan bij een museum, free wifi, een Uber te bestellen en gewoon lekker naar het hotel te gaan. Maar de plannen wijzigden enigszins toen Peter zag dat het Museum of the Native American er zat. Daar wilde hij, en Jo, wel heen. Ron en ik zijn toen naar het Hirschhorn (moderne kunst) gegaan dat er een paar musea naast lag. Daar een rondje gemaakt en elkaar toen buiten voor het museum weer getroffen en toen een Uber besteld voor terug.
Nou, we troffen het nou helemaal met onze chauffeur, ik post hier maar gewoon even hoe Jo het omschreef in de groeps-app:

[21:12, 29-4-2018] Joke: Sjezus net een uber ritje terug naar hotel gehad om nooit te vergeten hahaha!! Een rastafari uit de bahamas, super leuke gast die gezellig bleef kletsen terwijl die bijna afslag miste en dus gewoon op snelweg stukkie achteruit stak om deze alsnog te halen......
[21:12, 29-4-2018] Joke: Ron zat achterin en die zei dat het gewoon donker werd van een vrachtwagen die achter ons zat.....

:-)

Gelukkig wist hij ons wel heelhuids bij het hotel te droppen. Zijn auto, die hij net 6 dagen had, is er wellicht iets minder goed aan toe want toen hij op de snelweg dus de afslag bijna miste en terugstak en via het verdrijvingsvlak er weer op wilde zaten er een paar mega putten in de weg die hij niet kon mis leggen door de drukte achter ons. (lees; auto's die met een rotvaart aan kwamen rijden) dus we hoorden de onderkant over de weg schrapen.

Nu even alles wat uit de koffer is gehaald terug erin gooien want morgen gaan we de huur auto ophalen bij Dulles Airport en gaan we aan onze roadtrip beginnen!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten